Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Μεγαλώνοντας από ένα ναρκισσιστή γονέα..6 αποτελέσματα..

     Η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας είναι μια διαταραχή κατά την οποία το άτομο ασχολείται συνεχώς με τον εαυτό του, νιώθει ότι ε...

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Το παιδί μου έχει τεράστια ξεσπάσματα θυμού...



Η τεράστια ανάγκη του παιδιού για ανεξαρτησία προέρχεται από την συνειδητοποίησή του ότι εσείς κι εκείνο είστε ξεχωριστά άτομα και ότι μπορεί να κάνει ότι επιθυμεί. Ξαφνικά πιστεύει ότι θα κάνει τα πάντα μόνο του και προσπαθεί να πιεί, να βάλει την οδοντόκρεμα στην οδοντόβουρτσα, να πατήσει το κουμπί του ασανσέρ. Εσείς από την άλλη δεν συμμερίζεστε τον ενθουσιασμό του και βιάζεστε…σας περιμένουν, πρέπει να κοιμηθεί, πρέπει να φάει, πρέπει να πάτε στον παιδικό σταθμό…τα πρέπει σας κάνουν πιο προσγειωμένο και παρεμβατικό και εκεί γίνεται…ένας μικρός χαμός!
Πρέπει να επιτρέπετε στο παιδί να κάνει ότι θέλει μόνο του, καθώς κάτι τέτοιο βοηθά την ανάπτυξη του, την υγιή συναισθηματική του ανάπτυξη. Ακόμη κι αν αυτό προϋποθέτει καθυστέρηση ή ακαταστασία. Η αίσθηση ότι το παιδί τα κατάφερε αυξάνει την αυτοπεποίθησή του και μακροπρόθεσμα έχετε ένα πιο ευτυχισμένο παιδί.

Image result for angry child


Δεν έχουν όλα τα παιδιά ξεσπάσματα θυμού αλλά μετά τους 18 μήνες είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο. Καθώς το παιδί θέλει να δοκιμάσει τις ικανότητές του και να φτάσει στα όριά του, ίσως δει ότι δεν τα καταφέρνει ή ότι δεν του επιτρέπετε εσείς να κάνει αυτό που θέλει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα φοβερό ξέσπασμα θυμού με φωνές, κλάματα, κλοτσιές και χτυπήματα, που σας αφήνει στραγγισμένους συναισθηματικά και το παιδί συγχυσμένο και εξαντλημένο. Σε αυτό το ξέσπασμα είναι αδύνατο να λογικέψετε και να κουβεντιάσετε με το παιδί, επομένως σιγουρευτείτε ότι δεν θα χτυπήσει και περιμένετε να κοπάσει η τρικυμία. Μόλις ηρεμήσει είναι ανώφελο να το μαλώσετε, μια αγκαλιά είναι πολύ πιο θεραπευτική.
Επίσης, σκεφτείτε τα παρακάτω:
1.       Τα περισσότερα ξεσπάσματα οφείλονται σε κάποια κομμάτια της ρουτίνας που δεν την θέλει το παιδί ή θέλει να τα κάνει μόνος του, πχ. Το πρωινό ντύσιμο ή να φύγετε από το πάρκο το απόγευμα. Εφόσον το αναγνωρίσετε, ηρεμήστε την κατάσταση πριν ξεφύγει από τον έλεγχο.
2.       Να δίνετε συχνά επιλογές στο παιδί, για παράδειγμα «Θες το κόκκινο ή το πράσινο φούτερ;». Έτσι του δίνετε μια αίσθηση ανεξαρτησίας.
3.       Βεβαιωθείτε ότι έχει αρκετές ευκαιρίες εκτόνωσης, πηγαίνετε βόλτες έξω στον καθαρό αέρα και κάντε πράγματα που τον βοηθούν να εκτονώνεται. Εάν κάθεται στο σπίτι μπροστά από την τηλεόραση ή το tablet λογικό είναι να έχει συσσωρευμένη ενέργεια που ίσως ξεσπάσει μέσα από ένα τέτοιο επεισόδιο θυμού.
4.       Τα χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα επηρεάζουν τη διάθεση των μικρών παιδιών, γι’ αυτό να έχετε πάντα έτοιμα κάποια μικρά υγιεινά σνακ και τα γεύματα του μικρού σας να είναι πιο συχνά.
Τα ξεσπάσματα θυμού είναι αρκετά συνηθισμένα και δεν χρειάζεται να χαρακτηρίζουν όλη την ημέρα σας με το μικρό σας. Ενθαρρύνετε την ανεξαρτησία του και μην ξεχνάτε ότι η αγάπη σας είναι το μεγαλύτερο όπλο. Και κάτι τελευταίο: τα παιδιά ήρθαν σε αυτό τον κόσμο από δική μας επιλογή, ποτέ μα ποτέ μην τα κάνετε να νιώσουν ότι σας είναι βάρος ή κούραση. Δώστε απλόχερα την αγάπη σας γιατί αυτό τα τρέφει σωστά.


                         Παπακυργιάκη Χρύσα
                     Ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια
                        Email: chrysapapakirgiaki@yahoo.gr
                       Blog: psuxis-logos.blogspot.gr

                       Τηλ. 6975797833

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Μάνα...μικρή λέξη...μεγάλη υπόθεση..

Η ύπαρξη της μητέρας είναι η νούμερο ένα προϋπόθεση για την σωστή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη ενός μωρού. Είναι η πρώτη αγάπη, η πρώτη πηγή φροντίδας και εμπιστοσύνης, το στήριγμα και ο φάρος σε όλα τα βήματα ανάπτυξης ενός μικρού παιδιού. Δεν είναι τυχαίο που η απουσία της μητέρας ή η απώλειά της στιγματίζει τον άνθρωπο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του με έναν τρόπο θλιβερό και μόνιμο…

Το βρέφος, ήδη από την εμβρυική του ζωή ακούει και νιώθει τη μητέρα του. Η μυρωδιά της και η φωνή της είναι το μόνο πράγμα που αναγνωρίζει και που θέλει να ακούει στις πρώτες του στιγμές σε αυτό τον άγνωστο ακόμα πλανήτη. Η αγκαλιά και το τραγούδι της απαραίτητα για την ομαλή ανάπτυξη του. Πολλές μανούλες θεωρούν ότι ντύνοντας και ταίζοντας το μωρό τους είναι αρκετό, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που θέλει το μωρό είναι η συναισθηματική εγγύτητα, το βλέμμα που χαμογελάει και η παρηγορητική αγκαλιά όταν πονάει. Η συναισθηματική αφιέρωση της μητέρας είναι η συνταγή επιτυχίας για ευτυχισμένα παιδιά γεμάτα αυτοπεποίθηση και θετική στάση στον άγνωστο αυτό κόσμο.

Όσο και να μην θέλουμε να το αναγνωρίσουμε, δεν υπάρχουν υποκατάστατα της μάνας. Είναι μια και μοναδική. Ευτυχώς σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις παραμέλησης, το άτομο που τελικά «έγινε η μητέρα» μπορεί να επουλώσει τις πληγές που άφησε αυτή η τραγική κατάσταση, αλλά ποτέ ολοκληρωτικά. Η μάνα γεμίζει ένα τεράστιο εσωτερικό κενό αλλά μπορεί και να δημιουργήσει ένα μεγάλο εσωτερικό κενό με την απουσία και την απόρριψή της.

Να δίνεστε ολοκληρωτικά στα παιδία σας και να φροντίζετε να είστε πλήρεις και απελευθερωμένοι από δικά σας τραύματα. Δεν είστε απλά η τροφός του, είστε όλη του η ύπαρξη όταν είναι μωρό. Η πηγή των πάντων για ένα μωράκι, το φαγητό του, η χαρά του, η μάθησή του, η τρυφερότητα και η ασφάλεια που απεγνωσμένα θέλει.


 Είναι λειτούργημα η μητρότητα και καλό είναι να της δείχνουμε την αξία που της πρέπει. Μητρότητα…..τόσο μεγάλη έννοια, τόσο μεγάλη υπόθεση….Μην πέφτετε σε παγίδες τύπου «Μην κακομάθει», «Μην χαιδευτεί», «Μην κρέμεται από πάνω σου»! Αυτή είναι η φύση του μωρού: ήρθε στον κόσμο από τη Μάνα και εκείνη έχει ως πυξίδα για να αναπτυχθεί σωστά…και αν το αμφισβητείτε αυτό πηγαίνετε σε ένα ορφανοτροφείο να δείτε το βλέμμα ενός παιδιού χωρίς μητέρα…



                                                                              Παπακυργιάκη Χρύσα
                                                                          Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
                                                                             Ειδική Παιδαγωγός


Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Το νοιάξιμο...

     Ως ψυχολόγος έχω μάθει να προτείνω και να σκέφτομαι λύσεις και εξηγήσεις στις δυσκολίες, στις προκλήσεις της ζωής και στα προβλήματα των γύρω μου. Μου αρέσει, μου βγαίνει αυθόρμητα, με τρέφει και παράλληλα...με καταστρέφει!Τί εννοώ με αυτό;

    Θα σου εξηγήσω αμέσως...βρίσκω λύσεις και προτείνω "εξόδους" από τα δύσκολα μονοπάτια των άλλων δεν σημαίνει ότι εγώ δεν βρίσκομαι καμιά φορά μέσα σε αδιέξοδα ή δύσκολους δρόμους, δεν σημαίνει είμαι 24/7 ευτυχισμένη και με όλα μου τα θέματα λυμένα και στρωμένα. Όπως ο γιατρός αρρωσταίνει έτσι και ο ψυχοθεραπευτής έχει μια μπερδεμένη, πολύπλοκη και μυστηριώδη ζωή όπως όλοι οι υπόλοιποι. Αυτό βέβαια το ξέρω μόνο εγώ και κάνα δύο συνάδελφοι που βρισκόμαστε και γκρινιάζουμε μεταξύ μας...όλοι οι άλλοι μαύρα μεσάνυχτα!!

    Ναι, καλοί μου φίλοι, όσοι με διαβάζετε εκεί έξω...είναι αλήθεια ότι και ο ψυχοθεραπευτής έχει..τα ψυχολογικά του, έχει τις μαύρες του και τα αδιέξοδά του. Μην τον στραγγίζετε και μην θεωρείτε δεδομένο ότι αυτός ξέροντας όλα τα σκοτεινά μονοπάτια της ψυχής (αστικός μύθος) θα τα καταφέρει μόνος του και μια χαρά. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και έχει μεγάλη ανάγκη από αγάπη και συντροφικότητα. Χιλιάδες έρευνες εδώ και χρόνια δείχνουν τη σημασία της αγκαλιάς και της σωματικής επαφής στον ψυχισμό του ανθρώπου. Δεν σημαίνει πως ο άνθρωπος που έχει διαβάσει κάποια πράγματα για την ψυχολογία και έχει μελετήσει ψυχοθεραπεύτικές τεχνικές μπορεί να βγει μόνος του από τις δυσκολίες του.Αυτό είναι λίγο ρατσιστικό δεν νομίζετε; Βασικά....μπορεί αλλά θέλει μια συντροφιά, θέλει να μιλήσει σε ένα φίλο, θέλει να νιώσει ευάλωτος και να μην ντρέπεται γι αυτό, θέλει να βοηθήθει όπως βοηθάει.
    Σαφέστατα και οι γνώσεις του του δίνουν ένα πλεονέκτημα στις όποιες προκλήσεις συναντά αλλά η ψυχική επαφή, η αίσθηση ότι έχει την υποστήριξη και το ενδιαφέρον των φίλων του είναι το μεγαλύτερο όπλο. Αυτό εξάλλου είναι το όπλο όλων...το υποστηρικτικό δίκτυο, βασικός παράγοντας για να βγούμε όσο λιγότερο πληγωμένοι γίνεται από τις όποιες δυσκολίες μας. Χωρίς αυτό το δίκτυο πολλά πράγματα δεν θα μπορούσαν να γίνουν. Για παράδειγμα ο χρήστης ναρκωτικών που έχει υποστηρικτικό δίκτυο (φίλους και συγγενείς) έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να ολοκληρώσει το πρόγραμμα απεξάρτησής του με επιτυχία από κάποιον χρήστη που ξεκινά μόνος του αυτή τη πάλη. Έτσι, λοιπόν, όλοι οι άνθρωποι θέλουμε άλλους ανθρώπους γύρω μας, συντροφικότητα, ενδιαφέρον, νοιάξιμο...
    Μην το αμελείτε και να το προσφέρετε απλόχερα...σε όλους όσους αγαπάτε.


                                                               Παπακυργιάκη Χρύσα
                                                          Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και ερωτική ζωή...Δημοσιευμένο άρθρο από το Mothersblog.

Η Μαρία μετά από πολλά ραντεβού και αποτυχημένες σχέσεις, έχει βρει αυτόν που θεωρεί ότι είναι ο κατάλληλος για εκείνη τα τελευταία 2 χρόνια.
Ο Δημήτρης της πρότεινε να μείνουν μαζί και να επισημοποιήσουν τη σχέση τους και από εκείνη τη στιγμή η Μαρία κατακλύζεται από σκέψεις του τύπου «Είναι ο Ένας και Μοναδικός;», «Τον αγαπάω αρκετά;», «Είναι ο ένας και μοναδικός ή κάνω το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου;». Συνεχώς ελέγχει εάν τον σκέφτεται αρκετά μέσα στην ημέρα της, εάν κάνει αρνητικές σκέψεις για εκείνον, εάν μαζί του νιώθει χαλαρή. Τις φορές που είναι λυπημένη ή αγχωμένη, θεωρεί ότι ίσως φταίει η σχέση της.
Ο Γιάννης είναι 35 ετών, παντρεμένος με δύο παιδιά. Η γυναίκα του είναι μια πετυχημένη γυναίκα και πολύ καλή μητέρα. Την αγαπά πολύ και μαζί περνούν καλά. Ωστόσο, αρκετές φορές του έρχονται σκέψεις στο μυαλό ότι ίσως θα μπορούσε να βρει καλύτερη σύντροφο, κάποιες φορές την συγκρίνει με άλλες γυναίκες στο δρόμο και σκέφτεται ότι η γυναίκα του δεν θα ντυνόταν ποτέ τόσο ωραία ή ότι δεν θα μιλούσε ποτέ τόσο γλυκά. Στο facebook διαβάζει status άλλων γυναικών και σκέφτεται «Η γυναίκα μου δεν θα έγραφε ποτέ τόσο ενδιαφέροντα πράγματα». Αυτές οι σκέψεις, όπως λέει, είναι έντονες μέσα στην ημέρα του και τον εμποδίζουν να περάσει χαλαρές και όμορφες στιγμές με τη γυναίκα και τα παιδιά του.
Η Μαρία και ο Γιάννης παρουσιάζουν συμπτώματα αυτού που λέμε «Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή» με έμφαση στην ερωτική σχέση. Η έρευνα έχει ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια, κι έτσι δεν έχουμε μεγάλη βιβλιογραφία στα ελληνικά. Ο επίσημος όρος είναι Relational Obsessive Compulsive Disorder (ROCD). Όπως φαίνεται από τα παραδείγματα, η ΙΔΨ διαταραχή στις σχέσεις μπορεί να προκαλέσει μεγάλη δυσφορία στο άτομο και να επηρεάσει την δουλειά και την καθημερινότητά του.
Είναι απόλυτα φυσιολογικό για όλους μας να έχουμε κάποιες αμφιβολίες ή δεύτερες σκέψεις για τον σύντροφό μας σε περίοδο που περνάμε κρίση ή μετά από έναν έντονο τσακωμό. Αυτό διαφέρει πολύ από το να έχουμε μια εμμονική ενασχόληση με το εάν διαλέξαμε τον σωστό σύντροφο, εάν μας κάνει ευτυχισμένη, εάν υπάρχει κάποιος καλύτερος για εμάς εκεί έξω. Υπάρχουν 2 τύποι ΙΔΨ διαταραχής στο κομμάτι των σχέσεων: η ΙΔΨ με έμφαση στη σχέση και η ΙΔΨ με έμφαση στον σύντροφο. Η Μαρία στο παράδειγμά μας έχει τον πρώτο τύπο, ενώ ο Γιάννης τον δεύτερο. Τα άτομα με τον πρώτο τύπο κατακλύζονται από σκέψεις και αμφιβολίες που έχουν να κάνουν με τα αισθήματά τους προς τον σύντροφο και με τα αισθήματα του συντρόφου προς αυτούς. Ζητούν συνεχώς επιβεβαίωση και ελέγχουν συνεχώς εάν νιώθουν καλά μέσα στη σχέση. Τα άτομα με τον δεύτερο τύπο, όπως ο Γιάννης, κατακλύζονται από αμφιβολίες για τον σύντροφο τους και έχουν συνεχώς σκέψεις για κάποια αρνητικά στοιχεία του. Για παράδειγμα μπορεί να σκέφτονται συνεχώς «Έχει μεγάλη μύτη», «Δεν είναι αρκετά κοινωνικός-η», «Δεν είναι τόσο πετυχημένος στη δουλειά του» κτλ. Οι σκέψεις αυτές επηρεάζουν το άτομο καθώς θεωρεί ότι ένα αρνητικό στοιχείο του συντρόφου του επηρεάζει τη δική του εικόνα στον περίγυρο.
Τα άτομα αυτά συνεχώς ρωτάνε φίλους και συγγενείς για να πάρουν επιβεβαίωση για την καταλληλότητα και τα θετικά στοιχεία του συντρόφου τους και έχουν κάποιες «λανθασμένες» απόψεις για την αγάπη που εντείνουν την εμμονή τους. Για παράδειγμα πιστεύουν ότι «Εάν δεν σκέφτεσαι όλη μέρα τον σύντροφό σου, δεν τον αγαπάς αληθινά», «Εάν η σχέση σου δεν είναι τέλεια, τότε δεν είναι η αγάπη της ζωής σου», «Εάν έχεις αμφιβολίες για τον σύντροφό σου, τότε σημαίνει ότι δεν είναι ο Ένας και μοναδικός». Αυτές οι σκέψεις όσο ακραίες κι αν φαίνονται είναι 100% αληθινές για το άτομο που τις βιώνει και εμποδίζουν την ευτυχία του. Τα άτομα με τέτοιες σκέψεις νιώθουν συχνά άγχος και κατάθλιψη, δεν μπορούν να χαρούν τη σχέση τους και τη ζωή γενικότερα.
Ο σωστός δρόμος προς τη θεραπεία είναι η συμβουλή από έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Υπάρχει μεγάλη αποτελεσματικότητα με τη χρήση κατάλληλων θεραπευτικών τεχνικών. Το άτομο σιγά σιγά μαθαίνει να «δέχεται» αυτές τις σκέψεις και να μην προσπαθεί να τις καταπιέσει καθώς αυτό φέρνει μόνο το αντίθετο αποτέλεσμα. Στη θεραπεία το άτομο θα μάθει τεχνικές χαλάρωσης και πολλά άλλα που θα τον βοηθήσουν να χαρεί τη σχέση του και την ερωτική του ζωή ξανά.
Παπακυργιάκη Χρύσα
Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια
Email: chrysapapakirgiaki@yahoo.gr
Blog: psuxis-logos@blogspot.gr
Δήμητρος 6, Μαρούσι


Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Νικητής του Διαγωνισμού μας!

   Η κλήρωση μόλις έγινε και νικήτρια του διαγωνισμού μας είναι η κυρία Ελίνα Κρότση, η οποία θα παραλάβει το εκπληκτικό βιβλίο-ημερολόγιο "Εγώ στα καλύτερά μου", εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί, από την Κατερίνα Τσεμπερλίδου.

   Το βιβλιοπωλείο Ιανός λέει για το βιβλίο αυτό:  Απαντώντας στα ερωτήματα αυτού του βιβλίου-ημερολογίου, παίρνουμε συνέντευξη και εκφράζουμε τον εαυτό μας. Είναι εύκολο και απλό, γεμάτο ερωτήσεις και ερεθίσματα, που μας καλούν να τα απαντήσουμε κρατώντας σημειώσεις. Γι' αυτό χρειαζόμαστε μολύβι και διάθεση για γράψιμο, ώστε να το συμπληρώσουμε εμείς. Δημιουργούμε, έτσι, σκηνή σκηνή το σενάριο της ζωής μας. Αυτό το ημερολόγιο αυτογνωσίας μάς δίνει τα εργαλεία για να ξεκλειδώσουμε τη μόνη δύναμη που μπορούμε να επηρεάσουμε τον εαυτό μας. Συνειδητοποιώντας τη δύναμη μας, μπορούμε να: - Ξεκαθαρίσουμε τις επιθυμίες μας - Επαναπροσδιορίσουμε τα όνειρα μας - Καταγράψουμε όσα μας πιέζουν ή όσα μας γεμίζουν χαρά - Επιδιώξουμε τους στόχους μας - Αυξήσουμε το βαθμό ευτυχίας μας, πραγματοποιώντας όσα επιθυμούμε στη ζωή μας.




Συγχαρητήρια Ελίνα!Να το χαρείς και να το αξιοποιήσεις όσο καλύτερα μπορείς!