Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Μεγαλώνοντας από ένα ναρκισσιστή γονέα..6 αποτελέσματα..

     Η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας είναι μια διαταραχή κατά την οποία το άτομο ασχολείται συνεχώς με τον εαυτό του, νιώθει ότι ε...

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Όταν μια φωνή μέσα μου φωνάζει..."ΑΡΚΕΤΑ"!!


                     Όλοι οι άνθρωποι σήμερα -αλλά και από πάντα- κάνουμε πράγματα και δραστηριότητες που δεν μας ικανοποιούν αλλά είναι μέσα στις λεγόμενες "Υποχρεώσεις" μας. Μια επίσκεψη, μια δίαιτα, μια δουλειά, μια σχέση, ένας στόχος που πλέον μοιάζει "ξένος" και πολλά άλλα. Κάνουμε υπομονή, βρίσκουμε δικαιολογίες, θυμίζουμε στον εαυτό μας τα "θετικά" της υπόθεσης...πιέζουμε, πιέζουμε, πιέζουμε...και ξαφνικά..ακούμε μια φωνή μέσα μας να φωνάζει "ΑΡΚΕΤΑ!!!"..ωπ..τί ήταν τώρα αυτό; αφού τα είχατε όλα τακτοποιημένα στο μυαλό σας;γιατί γίνεται αυτό; και, κυρίως..τί σημαίνει;

Αποτέλεσμα εικόνας για enough Υπάρχουν 3 λόγοι, σύμφωνα με την Julie Exline, ψυχολόγο και πνευματική καθοδηγήτρια , που μπορεί να μας συμβεί κάτι τέτοιο: 

  • Απλή κούραση και συναισθηματική εξάντληση: όταν πιέζουμε τον εαυτό μας και προσπαθούμε να φτάσουμε τους στόχους μας, είναι λογικό να νιώσουμε κάποια στιγμή την επιθυμία να εγκαταλείψουμε ή έστω να ρίξουμε για λίγο τους ρυθμούς..η συναισθηματική κούραση δεν είναι κάτι σπάνιο ή ασυνήθιστο. Πρέπει να νταντέψουμε τον εαυτό μας και να θυμηθούμε όλα τα θετικά που θα μας δώσει η κατάσταση. Αυτό, βέβαια, δεν ισχύει στις περιπτώσεις που κάνουμε υπομονή για μια "τοξική" σχέση..μιλάμε για τις περιπτώσεις που έχετε ένα στόχο καλό για ΕΣΑΣ και για την ευτυχία σας. Οι υπόλοιποι ας δούν τις παρακάτω κατηγορίες..
  • Οι φωνές του "κακού" εαυτού σας: είναι γνωστό, άσχετα με την επιλογή των λέξεων κάθε φορά, ότι όλοι μέσα μας έχουμε ένα "σκοτεινό" κομμάτι που είναι αυτοκαταστροφικό και δεν μας αφήνει να αναπτυχθούμε ή να βελτιωθούμε. Πολλές φορές όταν νιώθουμε ότι κάτι μέσα μας, μας σπρώχνει προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που θέλουμε είναι αυτό το σκοτεινό κομμάτι του εαυτού μας. Ωστόσο, θέλει μεγάλη περισυλλογή για να ξεχωρίσετε τις παραπάνω περιπτώσεις. Ο Εσωτερικός Εαυτός σας γνωρίζει ποιό είναι το καλό σας και πότε κάτι που κάνετε είναι εναντίον σας..εάν μένετε σε μια τοξική σχέση, λοιπόν, δεν είναι η απλή κούραση που σας λέει "Αρκετά!" αλλά ο Εσωτερικός Εαυτός σας. Από την άλλη μεριά, εάν έχετε βάλει στόχο να πραγματοποιήσετε το επαγγελματικό σας όνειρο, δεν είναι η απλή κούραση που σας φωνάζει να σταματήσετε αλλά...το σκοτεινό κομμάτι του εαυτού μας. Δεν θα μιλήσουμε σε αυτό το άρθρο για το πώς δημιουργήθηκε, αλλά τί μπορείτε να κάνετε: κάντε ένα διάλογο μαζί του, μην το αγνοείτε αλλά και μην ΤΟ ΥΠΑΚΟΥΣΕΤΕ. Ακούστε ό,τι έχει να σας πεί, ίσως κάποια εμπόδια να είναι σωστά και να μπορείτε έτσι να πράξετε καλύτερα και πιο οργανωμένα. Και μετά..αφήστε το στην άκρη. Τίποτε άλλο. 
  • Ένα αυθεντικό κάλεσμα για πραγματικές αλλαγές: τα καλά νέα εδώ είναι ότι μπορεί να είστε αντιμέτωπος με μια πραγματική ευκαιρία για αλλαγή. Είτε το λέτε Εσωτερική σοφία, είτε σημάδι από το Θεό, είτε ένστικτο, ίσως αυτή η φωνή να σας οδηγήσει σε μια πραγματική αλλαγή για εσάς και την ζωή σας. Το "ξύπνημα", όπως λένε οι Άγγλοι και οι Αμερικάνοι. Εάν, λοιπόν, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα (μέρες, μήνες) η καινούρια ιδέα επιμένει και βλέπετε ότι σας ταιριάζει, τότε με αργούς ρυθμούς μπορείτε να κατευθυνθείτε προς αυτή τη κατεύθυνση.
  Όπως και να έχουν τα πράγματα, είναι πολύ σημαντικό να αφουγκράζεστε τον εαυτό σας. Ακούστε τον, αφήστε τον να μιλήσει και εμπιστευτείτε πάντα αυτά που έχει να σας πεί. Μην βιαστείτε να εκλογικεύσετε την κατάσταση, μην νιώθετε τρελοί εάν ακούτε τί σας λέει..είναι κομμάτι σας και μάλιστα, ίσως το πιο αληθινό. 

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Τα κοινωνικά "πρέπει" και ο Εαυτός μου..


       Πολλοί είναι οι άνθρωποι στη ζωή ενός ανθρώπου, από την παιδική ηλικία μέχρι και την ενήλικη ζωή του, που θα του πούν τί πρέπει ή θα έπρεπε να έχει κάνει στην χ περίπτωση..πολλοί είναι εκείνοι που θα δώσουν φωνή σε αυτό που οι περισσότεροι σκεφτόμαστε σιωπηλά...πώς θα φανεί; πώς θα φανώ;
      Ο λόγος δεν γίνεται για τους διασήμους που σε πεγάλο ποσοστό σκέφτονται τη δημόσια εικόνα τους..ο λόγος γίνεται για εμάς, τους απλούς ανθρώπους που, όμως, όπως όλοι οι διάσημοι, έχουμε ένα "κοινό", μια "κριτική επιτροπή" και κάποιους "fans"..σκεφτείτε το..το κοινό είναι ο κοινωνικός μας περίγυρος, έχει άποψη και επιδοκιμάζει ή αποδοκιμάζει τις επιλογές μας. Η κριτική επιτροπή είναι οι άνθρωποι που μας αξιολογούν ή πιο σωστά που μας νοιάζει η άποψή τους και οι fans είναι οι φίλοι μας και ο σύντροφός μας ίσως..
     Πόσες είναι οι φορές που κάνατε κάτι γιατί "έπρεπε"; πόσες είναι οι φορές που κάνατε κάτι που ήθελαν οι άλλοι ή σας "επέβαλλαν" με τον γνωστό τρόπο "Κάνε ότι θές, απλά σου λέω τί θα έπρεπε να κάνεις.."; και η πιο κρίσιμη ερώτηση...πόσες φορές κάνατε κάτι επειδή το θέλατε εσείς και ΜΟΝΟ εσείς; όταν η τελευταία ερώτηση έχει τον μεγαλύτερο αριθμό, τότε φίλοι μου, είστε Ελεύθεροι και κύριοι του εαυτού σας!
    Μέχρι να κατακτηθεί και αυτό το "βουνό" μπορείτε να βάλετε τη σημαιούλα σας σε χαμηλότερα ύψη αλλά πολύ σημαντικά προς αυτή τη κατεύθυνση..Περισσότερο το σημερινό άρθρο έχει να κάνει με εσωτερικές διεργασίες παρά με δράση..αλλά πιστέψτε με, η εσωτερική δουλειά είναι η σημαντικότερη και δυσκολότερη δράση.

Αποτέλεσμα εικόνας για obliged Η σκέψη που πρέπει σε αυτή τη φάση να σας απασχολεί είναι "Ποιόν θέλω να ικανοποιήσω;". Εάν παρατηρώντας τον εαυτό σας (κάτι που είναι καλό όλοι να κάνουμε) δείτε ότι πέφτετε πολύ συχνά στην παγίδα των Πρέπει, τότε σκεφτείτε "Για ποιόν πρέπει;". Οι περισσότεροι θα απαντήσουν για τους γονείς μου, για τους δασκάλους μου, για το καλό μου, για τα παιδιά μου..αλλά, αλήθεια, οι δικές σας κινήσεις και αποφάσεις για ποιού το καλό πρέπει να γίνονται; 
     Η φράση "Εάν δεν αγαπήσω τον εαυτό μου, δεν θα με αγαπήσουν και οι άλλοι" ακούγεται κλισέ αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινή και σωστή. Είστε μια ξεχωριστή και μοναδική ύπαρξη και εσείς και μόνο εσείς ξέρετε το καλό σας και μπορείτε να ενεργήσετε προς αυτό. Μην αναλώνεστε ακολουθώντας τα πρέπει του κόσμου και της κοινωνίας. Δεν μας οδηγούν στην προσωπική ευτυχία αλλά στην συνέχιση των παραδόσεων και στην τήρηση της κανονικότητας που τόσο έχει ανάγκη η κοινωνία για να επιβιώσει. Οι λόγοι των πρέπει είναι Κοινωνικοί και όχι Ψυχολογικοί. Ακολουθήστε την καρδιά σας και μην περιμένετε ότι ικανοποιώντας τις επιθυμίες των άλλων θα σας αγαπήσουν ή θα σας αποδεχτούν περισσότερο. Είστε αυτό που είστε και ικανοποιώντας τις προσδοκίες των γύρω σας ίσως πάρετε την "επιδοκιμασία" που τόσο θέλετε αλλά η ικανοποίηση δεν θα είναι πηγαία. 
     Κάντε ότι θέλετε. Μπορείτε. Γι αυτό υπάρχετε. Η ελευθερία πηγάζει από μέσα μας, μην το ξεχνάτε. Γίνετε ο καπετάνιος του καραβιού σας και θα δείτε μικρά θαύματα να συμβαίνουν γύρω σας!
    

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

Το τέλος των γιορτών...επιστροφή στην πραγματικότητα..ποιά πραγματικότητα;

   Την περίοδο των γιορτών φοράμε όλοι τα καλά μας, το καλύτερο μας χαμόγελο και τις καλύτερες ευχές μας και βρισκόμαστε με συγγενείς και φίλους. Οι περισσότεροι από εμάς, με το τέλος των εορτών, έχουμε μια δυσκολία να επανέλθουμε στην "πραγματικότητα" και βιώνουμε μια μικρή πτώση στη διάθεσή μας. Για κάποια επαγγέλματα όπως του καθηγητή ή των παιδαγωγών, η επιστροφή μετά από 15 ημέρες αποχής είναι δύσκολη και πολλές φορές δυσβάσταχτη!Μια από τις συνηθέστερες ατάκες μας όταν μιλάμε με φίλους είναι "Επιστροφή στην πραγματικότητα.."...μα ποια πραγματικότητα; και γιατί ντύνουμε την πραγματικότητα με τόσο αρνητικές ερμηνείες; Σκεφτείτε το..
   Η πραγματικότητα είναι υποκειμενική...φιλόσοφοι και διανοούμενοι έχουν υποστηρίξει, αιώνες τώρα, ότι η αντικειμενική πραγματικότητα δεν υπάρχει και ότι ο καθένας ζει την δική του πραγματικότητα αναλόγως των ερμηνειών και πεποιθήσεων μας. Ασχέτως, λοιπόν, από τις συνθήκες που επικρατούν στη ζωή του καθενός, η πραγματικότητα είναι κάτι τελείως υποκειμενικό και προσωπικό. Πώς ερμηνεύετε κάτι πού έγινε στη ζωή σας; πώς επιλέγετε να το αξιοποιήσετε; αυτές οι αποφάσεις είναι που θα διαμορφώσουν την Πραγματικότητά σας..
   Λέγοντας, λοιπόν, επιστροφή στην πραγματικότητα μοιάζει να μιλάμε για κάτι άσχημο και κυρίως ΈΞΩ από εμάς, που μας περιμένει..Κι όμως..δεν είναι έτσι..Η πραγματικότητα είναι και ότι ζήσατε μέσα στις γιορτές, η πραγματικότητα είναι αυτό που θέλετε εσείς να είναι. Δεν είναι κάτι αντικειμενικό, δεν είναι κάτι έξω από εσάς. Ναι, επιστρέφουμε στους τρελούς ρυθμούς της καθημερινότητας και στην δυσάρεστη ρουτίνα μας αλλά είναι επιλογή μας. Είναι, επίσης, επιλογή μας να χαλαρώσουμε τους ρυθμούς αυτούς και να κάνουμε κάτι για να σπάσει η ρουτίνα μας. Δεν σας "τοποθέτησαν" στην ζωή σας, εσείς την διαμορφώσατε και την διαμορφώνετε ακόμη. Είμαι σίγουρη ότι κάποιοι θα πουν "Εγώ έχω παιδί και δεν έχω την πολυτέλεια"..κι όμως..υπάρχει ΠΑΝΤΑ η επιλογή να διαμορφώσεις τη ζωή σου όπως εσύ επιλέγεις. Εαν δεν βλέπουμε τις επιλογές που έχουμε, κι αυτό είναι επιλογή μας...Το πιάσατε; 
    Το να αποστασιοποιούμαστε ψυχικά από την καθημερινή μας ζωή είναι αυτό που μας κάνει να μην ευχαριστιόμαστε. Πάντα περιμένουμε κάτι..το Πάσχα, το καλοκαίρι, εκείνο το ταξίδι που σου υποσχέθηκε, το τέλος του σχολείου, το τέλος του χειμώνα...έρχονται και εμείς πάλι κάτι περιμένουμε και θα περιμένουμε..μέχρι που συνειδητοποιούμε ότι η ζωή μας είναι μια αναμονή και ότι δεν μπορούμε να φέρουμε πίσω το χρόνο. Μην αντιμετωπίζετε, λοιπόν, τη ζωή σας σαν μια ξένη συνθήκη, μην αποστασιοποιήστε..εάν δεν σας αρέσει η δουλειά σας (όπως σε πολλούς, δεν είστε μόνος) απλά γεμίστε τη μέρα σας με πράγματα ευχάριστα και ας είναι η δουλειά σας μια "παρένθεση" μέσα στην ημέρα. Και να θυμάστε ότι δεν μιλάω για πολυτελή ή πολυέξοδα πράγματα..μιλάω για ωραίες στιγμές που σας χαλαρώνουν: ένα βιβλίο, μια ταινία, έναν καφέ..
    Ας κάνουμε την πραγματικότητα μας όνειρο λοιπόν! 

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Αλλάζεις...και με τρομάζεις..

    Η σημερινή  μας ανάρτηση ειναι κάτι  που συναντάμε συχνά εμείς οι θεραπευτές απο τους κοντινούς  ανθρώπους των ασθενών μας..Εχει συμβεί και σε εμάς τους ίδιους κατά τη διάρκεια της προσωπικής  μας θεραπείας και κατά πάσα πιθανότητα θα το "νιώσουμε" κι εμείς  για κάποιον άλλο..
Μιλάμε για την αντίσταση και την αρνητική σχεδόν στάση των πολύ κοντινών μας προσώπων στην προσωπική μας βελτίωση και αλλαγή. 
     Οι συστημικοί θεραπευτές υποστηρίζουν ότι όπως το σώμα μας αντιδρά στην εισβολή ενός ξένου οργανισμόυ, έτσι και η οικογένεια θα αντιδράσει στην αλλαγή της ομοιόστασης της, όπως αποκαλείται, ακόμη και έαν οι αλλαγές είναι σίγουρο ότι έιναι για το καλό του ατόμου. Γύρω από κάθε μέλος της οικογένειας υπάρχει ένα σύνολο ρόλων που το άτομο μαθαίνει να παίζει στη ζωή της οικογένειας του. Οι ρόλοι εξυπηρετούν τους πάντες και ειδικά τους "αρχηγούς" της οικογένειας, τους γονείς. Εάν, λοιπόν, το παιδί, ενηλικάς και ο ίδιος, πλέον, αποφασίσει να αλλάξει και να βγεί ή να αμφισβητήσει αυτούς τους ρόλους, η οικογένεια, αρκετά συχνά, αν και ασυνείδητα, θα προσπαθήσει να αντιδράσει και να σταματήσει αυτή την "εισβολή". Καθώς είναι κάτι που γίνεται ασυνείδητα, δεν έχει νόημα να τσακώνεστε με τους αγαπημένους σας, αλλά πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί στο να μην υποκύψετε. Θα συνεχίσετε να κάνετε αυτό που πρέπει να κάνετε για να νιώθετε εσείς καλά και σύντομα θα δείτε την οικογενειά σας να ηρεμεί και να καλοδέχεται τον καινούριο σας εαυτό.
     Ένας πικρός και δύσκολος δρόμος για αυτούς που ξεκινούν ψυχοθεραπεία είναι ο δρόμος που μας κάνει να βλέπουμε τα λάθη και τις αδυναμίες των γονέων μας. Ενα απαραίτητο βήμα προς την δική μας ενηλικίωση είναι αυτό που σε κάνει να δείς ότι ο γονέας είναι άνθρωπος με αδυναμίες και πολλά πολλά λάθη. Ρίχνουμε τους γονείς μας από το θρόνο και βγάζουμε το στενό πλέον, παιδικό ρούχο που μας φορούν. Στην ντουλάπα μας περιμένει το νέο μας ρούχο, αυτό του Ενήλικα. Όμως, αυτό το ρούχο, για πρώτη φορά, δεν το διάλεξε ο γονέας σου, και ίσως να μην του αρέσει..εσύ τί θα κάνεις; Θα μείνεις με το στενό και άκομψο παιδικό ρούχο; Ποιόν θα ικανοποιήσεις αυτή τη φορά; 
    Σε αυτά τα διλλήματα συνοδοιπόροι μας είναι οι ψυχοθεραπευτές. Όμως, πολλές φορές θα συναντήσεις το επικριτικό βλέμμα που φοβάσαι ή και περιμένεις, καμιά φορά. Εκεί συνίσταται όλη η  δυσκολιά..ιδού μερικές οδηγίες προς ναυτιλομένους:
  • Μην προσπαθήσετε να συζητήσετε τίποτα εάν δεν είστε σίγουροι ότι ξέρετε τί θέλετε να πετύχετε: πολλές φορές ένας ασυνείδητος θυμός γεννιέται ή και ξυπνά για τα λάθη και τις "αμαρτίες" των γονέων μας. Ξεκινώντας, μέσα απο τη θεραπεία, να τα βλέπουμε, υπάρχει μια ασυνείδητη ανάγκη να τα κουβεντιάσουμε με τους γονείς μας και να τα βγάλουμε απο μέσα μας. Όμως, ο γονέας δεν ξέρει τη δουλειά που κάνετε, τί δαίμονες πολεμάτε και πόσο σας πλήγωσαν τα λάθη του..είναι καλό να πείτε κάτι αλλά με πολιτισμένο και ώριμο τρόπο και όχι με στόχο να πληγώσετε τους αγαπημένους σας.
  • Αποφύγετε να αποκαλύπτετε τι γίνεται στη θεραπεία σας: η αντίδραση των άλλων στην προσωπική σας αλλαγή και στον πόνο σας δεν θα είναι να σας δώσουν κουράγιο αλλά να κατηγορήσουν την ψυχιθεραπεία και τον θεραπευτή σας. Έρευνες δείχνουν οτι λίγες οικογένειες είναι υποστηρικτικές σε αυτό το δύσκολο έργο.
  • Μην αποδίδετε συνεχώς τις ευθύνες στους κοντινούς σας ανθρώπους: ναι, έγιναν λάθη, ναι κάποια πράγματα δεν μπορείτε να τα ξεχάσετε εύκολα, ναι για κάποιες αντιδράσεις σας "ευθύνονται" οι άνθρωποι που σας μεγάλωσαν...ΟΜΩΣ..δεν είναι μόνο αυτό, υπάρχει ενα μεγάλο μερίδιο ευθύνης και για εσάς και πρέπει να το αναλάβετε, καθώς αυτό θα σας δώσει μια μεγάλη αίσθηση ισχύος. Όταν κάτι περνά από το χέρι μας, μπορούμε και να το βέλτιώσουμε, έτσι δεν είναι; 
    Η αλλαγή προς το καλύτερο είναι ο μόνος δρόμος για να είστε ευτυχισμένος. Μην φοβάστε να αλλάξετε ρούχα..δεν ξέρετε ποσο όμορφος θα είστε!!