Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Μεγαλώνοντας από ένα ναρκισσιστή γονέα..6 αποτελέσματα..

     Η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας είναι μια διαταραχή κατά την οποία το άτομο ασχολείται συνεχώς με τον εαυτό του, νιώθει ότι ε...

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Όταν το πρόβλημα είναι...ο άλλος.


     Πολλές φορές στην ψυχοθεραπεία τα περισσότερα "προβλήματα" μας λύνονται μαθαίνοντας επικοινωνιακές δεξιότητες και  μόνο. Τί γινεται όμως όταν το πρόβλημα είναι η δυσκολία επικοινωνίας του άλλου, του απέναντί μας, του ανθρώπου που έχουμε μαζί του ένα θέμα και την επιθυμία να το λύσουμε..Τί γίνεται εάν δεν υπάρχει αμοιβαιότητα, εάν δεν υπάρχει κοινή ρότα, εάν δεν υπάρχει μια κοινή οπτική γύρω από την χ κατάσταση που βιώνουμε;
     Στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν η ατμόσφαιρα στη σχέση "βαραίνει" το νιώθουν και οι δύο...είναι σαν τη μυρωδιά από το χώμα λίγο πριν ξεσπάσει η βροχή..το ξέρουμε, το βλέπουμε ότι θα γίνει αλλά δεν το συζητάμε..όμως το βλέπουμε...Τί γίνεται όταν είμαστε οι μόνοι που "μυρίζουμε" τη βαριά ατμόσφαιρα; όταν ο άλλος δεν φαίνεται να κατανοεί τί γίνεται στο μεταξύ μας; τότε γεννιούνται δεύτερες σκέψεις: "Είναι ιδέα μου;", "Κάνει ότι δεν καταλαβαίνει;", "Δεν ενδιαφέρεται;"..πολλά περνούν από το μυαλό και λύση μηδέν..και δεν είναι μόνο το θέμα να βρούμε λύση..οι σχέσεις δεν λειτουργούν πάντα έτσι αυτόματα "πρόβλημα-λύση", το θέμα είναι να το κουβεντιάσουμε, να το προσπαθήσουμε, να το δούμε...τί έγινε; τί στράβωσε; φταίω; φταίς; φταίμε; ας το εντοπίσουμε μαζί και ας μιλήσουμε, ας το αναγνωρίσουμε (τί δύσκολο Θεέ μου) και ας το επεξεργαστούμε...Είναι όμως πάντα έτσι; Όχι...
     Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που νιώθουμε μοναξιά μέσα στη σχέση..ο άλλος δεν μοιάζει να κατανοεί αυτό που βιώνουμε εμείς από τη μεριά μας και ίσως κιόλας υποτιμά το πρόβλημα...Εκεί είναι που συναντάμε έναν τοίχο και νιώθουμε ότι μόνοι μας παλεύουμε με ένα φαντασιακό πρόβλημα..Δυστυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις θα νιώσουμε ότι είμαστε υπερβολικοί και ίσως και λίγο δραματικοί και θα το καταπιέσουμε μέσα μας. Εκεί είναι που γεννιέται το μεγαλύτερο πρόβλημα, γιατί τότε αυτη η σιωπή μαζεύει μαζεύει και γίνεται δηλητήριο..της ψυχής και της σχέσης μας με τον άλλο. Σε περίπτωση που νιώθουμε ότι ο άλλος δεν βλέπει τη σχέση μας, ας το πούμε, "προβληματική" ενώ εμείς τη βλέπουμε, μπορούμε να του ανοίξουμε την καρδιά μας, να του εξηγήσουμε πως νιώθουμε και γιατί και εάν είμαστε αρκετά τυχεροί το άτομο που έχουμε απέναντί μας θα προβληματιστεί και θα γίνει ένας γόνιμος διάλογος...
     Διαφορετικά τί; διαφορετικά φίλοι μου μάθετε να φεύγετε και να μην παλεύετε με φανταστικούς δράκους...εάν το άτομο που του μιλήσατε δεν σας κατανοήσει και προσπαθήσει να υποτιμήσει ή να κοροιδέψει το "πρόβλημά" σας, πείτε ένα μπράβο στον εαυτό σας που προσπαθήσατε να επικοινωνήσετε, που βάλατε τα δυνατά σας για να σώσετε μια χ κατάσταση και αποχωρείστε αξιοπρεπώς..γιατί πάνω απ' όλα αγαπάμε τον εαυτό μας και μετά όλους τους άλλους. Όταν αγαπάς τον εαυτό σου τον ακούς και τον σέβεσαι...ακόμη κι αν κανένας άλλος δεν σε ακούει, εσύ πάντα να σε ακούς.